Hinumegin garðar, varnist lýrumann Sum við stirvnum fingrum, snarar tað hann kann Vaggandi á gleri, er í ongum skóm Neyðars biddiskálin stendur altíð tóm Ongin lurtar eftir, ongin hyggur at Hundarnir, teir knurra, tá teir koma nær Lets sum einki, heldur á við sama lag Snarar bara lýran, stendur bert í stað Undarligi gamli, skal eg fara við tær? Vilt tú mínar sangir snara fyri mær?